De geschiedenis en evolutie van thermisch verzinken

Thermisch verzinkenis een zeer effectieve manier om metaal tegen roest te beschermen. Het wordt veel gebruikt op allerlei soorten metalen constructies in verschillende industrieën. Het proces omvat het onderdompelen van metalen zoals staal, roestvrij staal of gietijzer in gesmolten metaal of legering om een ​​beschermende coating te creëren. Tegenwoordig is het wereldwijd de meest populaire en kosteneffectieve oppervlaktebehandeling voor staal.

Thermisch verzinkt staal, uitgevonden in het midden van de 18e eeuw, is voortgekomen uit eerdere methoden voor zinkcoating en wordt nu al bijna vier eeuwen gebruikt. Tot op de dag van vandaag blijft het de meest gebruikelijke en succesvolle techniek om staalcorrosie te voorkomen.

1742

Dr. Jean-Baptiste Malouin voerde de allereerste experimentele proeven uit met thermisch verzinkt staal en presenteerde zijn baanbrekende bevindingen aan de Franse Koninklijke Academie.

1837

Stanislas Sorel uit Frankrijk heeft patent aangevraagd voor het thermisch verzinken van staal. Hij introduceerde het idee om galvanische bescherming te gebruiken om te voorkomen dat staal gaat roesten, wat inhield dat het ijzeren oppervlak met zink moest worden bedekt. Datzelfde jaar patenteerde William Crawford in Groot-Brittannië een galvaniseermethode waarbij ammoniumchloride als vloeimiddel werd gebruikt. Dankzij talloze verbeteringen door de jaren heen wordt deze fundamentele techniek nog steeds gebruikt.

1931

Tadeusz Sendzimir, een briljante Poolse ingenieur en een vooraanstaande figuur in de moderne metallurgie, bouwde in Polen de allereerste thermisch verzinklijn ter wereld met behulp van een waterstofreductiemethode. Hij kreeg een Amerikaans patent voor dit proces en tussen 1936 en 1937 waren er industriële lijnen met zijn naam in bedrijf, zowel in de Verenigde Staten als in de staalfabriek van Maubeuge in Frankrijk. Deze doorbraak opende een gloednieuw hoofdstuk voor het continu, snel en kwalitatief hoogstaand verzinken van staalband.