Wat zijn de prestatiekenmerken van milde stalen platen?

Mechanische eigenschappen

Belangrijke mechanische indicatoren van mildstalen plaatdekkingstreksterkte, vloeigrens, percentage rek na breuk, plastische rekverhouding en rekverhardingsexponent.

Conventionele staalplaten met een laag koolstofgehalte leveren een treksterkte variërend van 270 MPa tot 410 MPa, gecombineerd met een vloeigrens tussen 140 MPa en 280 MPa. De rek na breuk bedraagt ​​maar liefst 28%, wat een materiaalkenmerk van lage sterkte en uitstekende ductiliteit markeert.

De plastische rekverhouding, of r-waarde, weerspiegelt de ongelijkmatige vervormingsprestaties in verschillende richtingen van de staalplaat. Een hogere r-waarde betekent dat het materiaal gemakkelijker vervormt in de dikterichting zonder overmatig dunner te worden, wat grote voordelen oplevert bij dieptrekvervormingswerk.

De rekverhardingsexponent, ook wel n-waarde genoemd, beschrijft de weerstand van het materiaal tegen verdere plastische vervorming. Een grotere n-waarde helpt de plaat lokaal dunner worden te voorkomen en vereenvoudigt complexe vormprocessen.

Verwerkingsprestaties

Laag koolstofgehaltestalen plaatbeschikt over een uitstekende diepe trekbaarheid. Interstitiaalvrij staal valt op in deze categorie, met een r-waarde boven de 2,0 en een n-waarde boven de 0,2. Industriebeoefenaars noemen dit type vaak "dubbel-twee-staal", omdat het volledig voldoet aan de strikte vormnormen voor buitenpanelen voor auto's.

Dankzij het minimale koolstofgehalte heeft staalplaat met een laag koolstofgehalte een slechte hardbaarheid. Het veroorzaakt zelden scheuren tijdens het lassen en biedt betrouwbare lasprestaties, ideaal voor massapuntlassen en booglassen op carrosserieframes.

Bovendien heeft het materiaal een lage oppervlaktehardheid. Het ondersteunt buigen met een kleine buigradius en is bestand tegen scheuren tijdens het vouwen, waardoor een uitstekende buigwerkbaarheid wordt geboden.