Vergelijking van lasprestaties tussen staal met laag koolstofgehalte en staal met hoog koolstofgehalte

De lasbaarheid vanstaalhangt vooral af van de chemische samenstelling ervan. Van alle elementen oefent koolstof de meest prominente invloed uit; het koolstofgehalte bepaalt rechtstreeks de lasbaarheid van het staal. De meeste andere legeringselementen hebben een negatieve invloed op de lasprestaties, maar hun negatieve effecten zijn veel zwakker dan die van koolstof.

Over het algemeen heeft staal met een laag koolstofgehalte een gunstige lasbaarheid en vereist het zelden speciale verwerkingstechnieken. Basische elektroden en passende voorverwarming zijn alleen nodig bij lassen op lage temperatuur, dikke platen of hoogwaardige constructies. Als het koolstof- en zwavelgehalte van koolstofarm staal de bovengrens nadert, moeten operators hoogwaardige elektroden met een laag waterstofgehalte gebruiken, voorverwarmen en naverwarmen, redelijke groefprofielen kiezen en de smeltsnelheid verlagen om hete scheuren te stoppen.

Middelmatig koolstofstaal is gevoelig voor koude scheuren tijdens het lassen. Een hoger koolstofgehalte leidt tot een sterkere neiging tot uitharding in de door hitte beïnvloede zone en een hoger risico op koudescheuren, wat de lasbaarheid verslechtert. Het stijgende koolstofgehalte in het basismetaal verhoogt de koolstofconcentratie in het lasmetaal. Samen met de negatieve effecten van zwavel ontstaan ​​er gemakkelijk hete scheuren in lasnaden. Daarom zijn scheurbestendige basiselektroden in combinatie met voorverwarmen en naverwarmen vereist om het risico op scheuren bij het lassen van middelmatig koolstofstaal te verminderen.

Hoog koolstofstaal heeft de slechtste lasbaarheid vanwege het hoge koolstofgehalte. Lassen genereert grote restspanningen en de door hitte beïnvloede zone vertoont een sterke neiging tot uitharding en een hoog risico op vorming van koude scheuren. Hete scheuren ontstaan ​​hier gemakkelijker dan bij middelmatig koolstofstaal. Om deze reden wordt staal met een hoog koolstofgehalte zelden gebruikt voor algemene gelaste constructies en alleen toegepast bij gietreparatielassen of oppervlaktelassen. Na het lassen moet een tempereerbehandeling worden uitgevoerd om interne spanning op te heffen, de metalen microstructuur te stabiliseren, scheuren te voorkomen en de lasprestaties te optimaliseren.